Blogi nastrój » Flora pudelkova

Highly seasoned

ananke — Wed, 27 Jan 2010 23:03:45 +0000

Evening of August 25, 2009 — wrestling with a new lens in the botanic garden.

Grudniowy numer Majówki

ananke — Tue, 15 Dec 2009 00:14:28 +0000

Nie wrzuciłam tu nic od października, a niby miał być powrót. No cóż, blogi nastrój jak pogoda — raz jest, a raz nie ma.

Jest śnieg — jest poślizg.

28 maja:

20 czerwca:

27 czerwca:

List opadł ciężarem pocztówek II + Flora pudełkowa 11

ananke — Tue, 13 Oct 2009 01:34:54 +0000

No, tego to chyba jeszcze nie było! ;-)

Część pierwsza tu.

17 listopada 2006

Flora pudełkowa 14 Pięć czerwonych

ananke — Mon, 10 Aug 2009 00:26:38 +0000

Uwielbiam maki, bo ich płatki — choć kolorem krzykliwie wyróżnione wśród łanów trawy, chwastów albo zbóż — wymykają się opisowi dłoni tak dalece, że faktura powierzchni znika jak rysunek ze skrzydła motyla, zmysłowi dotyku nie dając szansy rozpoznania. Na skórze zaś pozostaje czerwony ślad małej zbrodni. Wydaje się, że gdyby nie kolor, mak byłby zauważalny tylko dzięki podmuchom wiatru — na pewo szeleściłby jak bibuła albo łopotałby jak żagiel. Łodyga makowa wiotka i giętka, a pod palcami prawie kłująca, rosochata — zdaje się stworzona z przeciwieństw. Zachwycający delikatnością kwiat wyrasta gdziekolwiek i wszystko jest mu obojętne. Niektórzy nazywają go rośliną ruderalną, bo chętnie rośnie tam, gdzie brzydko i brudno a człowiek niechętnie stawia stopę. Mak wydaje się dbać o swoje miejsce: samą tylko barwą, niby małe ognisko, tworzy ciepłą przestrzeń wokół siebie. Gdyby nie on — spojrzenie prześlizgiwałoby się po górach odpadów, żwiru i żelastwa, aby tylko nie dostrzec żadnych niemalowniczych ruin, żadnego braku, upadku ani śmierci krajobrazu. Gdybym miała piętnaście lat, pomyślałabym, że mak woła o pomoc dla takich miejsc, że chce, aby były widoczne, aby nie dało się o nich zapomnieć i przejść koło nich obojętnie. (Vanitas…) Ale nie mam piętnastu lat. Maki rosną na podłożach bogatych w azot, a więc na obfitości śmietnisk, gnojowisk i ścieków. Maki są intensywnie czerwone, aby w ultrafiolecie rzucać się w oczy owadom. Mam trzydzieści lat i wygląd maku służy mojej przyjemności.

Poniżej maki hodowlane, które na poczętku czerwca dostałam w prezencie w kwiaciarni. Żyły w wazonie jakieś pięć dni, co jest niezwykłe, bo miały zwiędnąć na drugi dzień. Trzymały się tak długo pewnie dlatego, że codziennie je podcinałam a wodę zmieniałam dwa razy dziennie. Piły mineralną. Piękne kwiaty, przepyszne i bujne. Wolę jednak maki polne. A na fotografii najbardziej lubię czarno-białe. Muszę się zastanowić, co to znaczy. Tutaj Państwu oszczędzę, dość grafomanii na dziś.

Procesowany jak zwykle raw, delikatne ostrzenie, do niektórych zdjęć dodana szczypta ziarna (noise), w kilku miejscach niewielki retusz. Zdjęcia zrobione 3 czerwca rano.

Słupek:

Pręciki i pyłek:

No dobrze, zadość uczynię barwom (załóżmy, że kolory są naturalne):

Flora pudełkowa 13 Farbki wodne

ananke — Thu, 06 Aug 2009 22:00:46 +0000

Fajnie było położyć kroplę wody na skórkę cebuli, nogę komara albo pyłek. Robienie takich zdjęć przypomina mi tamte czasy. I chociaż wymiar jest inny, to radocha podobna.

Dziś może mniejsza, bo chmura komarów spieszyła się do poczęstunku, jakby miało nie wystarczyć dla wszystkich.

Warszawa, 6 sierpnia 2009, między 8 a 9 wieczorem.

Flora pudełkowa 12 Lattesień

ananke — Sun, 21 Jun 2009 22:51:27 +0000

O proszę, jaka ze mnie poetka lingwistyczka. Dzień, nie tak dawno dzisiejszy, wyjątkowo spędziłam jednak nie na wymyślaniu poematów, a na pstrykaniu fotek.

Ponieważ beznadziejna pogoda oznacza dobre światło (niestety tylko dla fotografii), pomyślałam sobie: “Zabawię się!” i wrzuciłam do kawowej* poduchy kilka jesiennych jabłek, dodałam szczyptę letniej piwonii — et voilà!

*Moja ulubiona to nie latte, a mocha, z bitą śmietaną na wierzchu.

Jabłuszko au naturel, aksamitnie omszone:

Tu po wypolerowaniu i zroszeniu:

Właściwie po co ten spodeczek?

Bita śmietana zjedzona:

Całkiem niechcący modelka upuściła listek:

Dziewczyny zbiegły się, aby ją zasłonić. Jedna miała listek zapasowy i taki sposobem zastąpiła koleżankę:

Wreszcie wspomniana szczypta latta:

Po wyjściu ze studia poszliśmy z T. liczyć maki na polach:

C’est fini. (To jakaś maniera? Przejdzie mi, proszę o cierpliwość.)

A Whiter Shade Of Pale

ananke — Fri, 19 Jun 2009 22:03:10 +0000

Skrawek moich zanim-ugrzęznę-w-kuchni zmagań z dziesięcioma piwoniami, jakie sobie kupiłam w deszczu.

Piwonie występują w chłodniejszych rejonach Azji, południowej Europy i zachodniej części Ameryki Północnej. A mnie się ciągle zdaje, że kwiaty żyją tylko w cieple.

W starożytności uważana była za roślinę boską, która mogła oddalić złe duchy i uchronić przed nocnymi koszmarami.

Dobranoc.

Flora pudełkowa 11 Matko głupców, rodzisz fotografuf

ananke — Thu, 18 Jun 2009 03:23:47 +0000

22.11.2008

Tu był Pierwszy Śnieg, ale potem, o ile pamiętam, jeszcze sobie stopniał, razem z nadzieją na przyzwoitą zimę.

01.03.2009

Wydawało mi się, że już wiosna, a tu — wyszła na wierzch nie roślinność, ale naga prawda.

W rzodkiewkowym warzywniaku

ananke — Tue, 28 Apr 2009 22:27:00 +0000

It’s rubbish. Pardon, radish. Sentimental radish.
20.04.2009

30 po piętnastym

ananke — Sun, 19 Apr 2009 00:07:58 +0000

Dostałam je 15 marca, ale w ramkę włożyłam dopiero 17 wieczorem:

18 zmieniłam ją na jaśniejszą:

Jedna wytrzymała aż do 23:

Koniec historii — koniec dokumentacji. (Przerażająca jest żyletka tego obiektywu). (Aha, dodałam noise’u).

PieS. No proszę, wrześniowy bukiet w czerni i bieli też całkiem nieźle. Tym razem bez szumów, jakoś mi nie pasują.